انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد سبزوار اقدام به برگزاری جشن بی بهانه ی -2- نموده است . این جشن که در یکشنبه 1389/01/29 و دوشنبه 1389/01/30 برگزار شد با استقبال کم نظیر مواجه شد . مراسم بی بهانه -2- بهانه ای شد برای استحمار دانشجویان و منحرف کردن انجمن اسلامی از هدف اصلی خویش و جلوگیری از هر گونه فعالیت سیاسی دانشجویان این تشکل سیاسی !

دبیر متعهد انجمن اسلامی -که اسوه و الگوی اخلاقی و علمی دانشگاه می باشد- سید محمد حسینی در ابتدای مراسم پس از خوش آمد گویی سخنرانی ایراد فرمودند که خالی از ایراد نبود !! البته شایان به ذکر است که ایشان این جشن را به فال نیک گرفته و خوشنودی خود را از بسته بودن فضای سیاسی کشور اعلام داشتند. قسمتی از بیانات ایشان که خواندنش خالی از لطف نیست : ” حال که فضای کشور به گونه ای نیست که کار سیاسی انجام دهیم به جاش جشن می گیریم .”

این مراسم که به گفته ی برگزار کنندگان هدفش گردهمایی برای شادی و مفرح سازی دانشجویان همیشه شاد دانشگاه آزاد اسلامی بدون هیچ بهانه ای برگزار گردید. مراسمی که بدون هیچ بهانه ای توانست نشان دهد واحد سبزوار همچنان در خواب خرگوشی و انجمن اسلامی آن مسول لالایی خواندن این خواب خرگوشی ست.

به امید فراگیر تر شدن این گونه مراسمهای شاد که در آن با توسل به مسایل جنسی و انسانی و سوء استفاده از آنان دانشجویان را به شوق و شعف وا می دارد.

آفتاب نیوز : صدور احکام انضباطی برای ۷۴ تن از دانشجویان تربیت معلم سبزوار

۷۴ تن از دانشجویان دانشگاه تربیت معلم سبزوار، از سوی کمیته انضباطی این دانشگاه، به احکام سنگین انضباطی تعلیق یا محرومیت از تحصیل محکوم شدند.
آفتاب: کمیته انضباطی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم سبزوار برای 74 نفر از دانشجویان این دانشگاه احکام انضباطی تعلیق یا محرومیت از تحصیل صادر کرد.

اتهام وارده به دانشجویانی که مشمول احکام انضباطی شده اند، شرکت در اعتراضات و مراسم دانشجویی بوده است.

به گزارش برخی از سایت‌های خبری پیشتر از این نیز، کمیته انضباطی دانشگاه سبزوار، برای ۱۶۰ تن از فعالان دانشجویی آن دانشگاه احکام محرومیت و تعلیق از تحصیل صادر کرده بود.

http://www.aftabnews.ir/vdcdn50n.yt05x6a22y.html

ای نهال آرزو ،خوش زی که بار آورده ای
غنچه بی باد صبا،گل بی بهار آورده ای
باغبانان تو را ،امسال سال خرمی است
زین همایون میوه ،کز هر شاخسار آورده ای
شاخ و برگت نیکنامی ،بیخ و بارت سعی و علم
این هنرها ،جمله از آموزگار آورده ای
خرم آنکه وقت حاصل ارمغانی از تو برد
برگ دولت،زاد هستی،توش کار آورده ای

در ادامه سرکوب شدید مخالفان و منتقدان دولت دیروز روزنامه اعتماد حکم توقیف گرفت
جالب اینجاست که تمام سران حکومت در ظاهر از آزادی و دموکراسی صحبت میکنند و در عمل کوچکترین انتقاد را برنمیتابند.جریانهای انتقادی و مخالف در یک جامعه مانند رگهایی می مانند که باعث رسیدن صدای عموم مردم به دولت مردان میشود و از کپک زدن اندیشه و تفکر آنها جلوگیری می کند.
وقتی یک جامعه فضای انتقاد کردن را نداشته باشد مشکلات نمایان نمیشود و این مشکلات مانند موریانه به پایه های حکومت حمله میکنند شاید از ظاهر چیزی نمایان نباشد اما از ستونهای حکومت را پوک میکنند و با کوچکترین مشکلی این ستونها در هم میشکند.
حال که رسانه منحوس به ظاهر ملی از طرفی شریک دزد و از طرف دیگر رفیق غافله است و به یک وسیله تمام عیار تبلیغاتی دولتی تبدیل شده نباید همین چند عدد روزنامه به ظاهر منتقد را نیز با توقیف و لغو مجوز از سطح جامعه حذف کرد.
نمیدانم آیا کسانی که در حکومت هستند با خود چه می اندیشند؟؟
مثلا اگر صدا و سیما به طور شبانه روزی افتخارات رئیس جمهور در سوربون و کلمبیا را پخش کند یا اگر روزنامه های منتقد که فقط سعی در بهبود اوضاع و انتشار واقعیات دارند را توقیف کنند دیگر مردم به دنبال واقعیات نخواهند رفت؟؟ دیگر به نگاه کردن اخبار سرتاپا کذب 20:30 یا خواندن روزنامه وقیح کیهان روی می آورند؟؟
آیا با فیلترینگ های شدید دیگر مردم به سایتهای مردمی خودشان دست پیدا نمیکنند؟؟
خیر.مگر جز این بود که در روزهایی که شیرمردان و شیرزنان این مرز و بوم با دست خالی در برابر آتشبارهای حکومت ایستاده بودند و رسانه ملی خم به ابرو نمیاورد و در بهترین حالت آنها را مشتی مزدور میخواند مردم حق جو که میخواستند به حقیقت موجود پی ببرند به ماهواره های خارج کشور رو نیاوردند؟؟

چطور میشود که سران کشور که دم از آزادی بیان درایران میزنند در روزهای پس از انتخابات خبرنگاران خارجی را به بهانه جاسوسی و کمک به افزایش اغتشاش از کشور اخراج کردند اما خبرنگاران ایرانی در امریکا به راحتی فعالیت کرده و سیاستهای حکومتی آنها را زیر سوال برده و کوچکترین تجمعات را پوشش گسترده میدهند اما کسی حتی جلوی آنها را نمیگیرد؟؟
چرا هرشب کامران نجف زاده از فرانسه اخباری مبنی بر شورش زاغه نشینان شهر تهیه میکند اما فرانسه حتی درایران یک دفتر خبری هم ندارد.این تنها یک مثال کوچک از مقایسه آزادی فضای خبری در ایران و سایر نقاط جهان است.

مطمئنا” با توقیف روزنامه اعتماد هم مردم از دسترسی به حقایق محرون نخواهند شد با این وجود که روزنامه اعتماد هم در زیر فشارهای سنگین وزارت ارشاد فقط اشاره کوچکی به مشکلات میکرد و اجازه بیان کل ماجرهای جاری جامعه را نداشت.
جالب اینجاست که معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد در مصاحبه خود با تلویزیون در مورد علت توقیف این روزنامه به جای جواب صریح فقط به این نکته بسنده کرد که سردبیر روزنامه اعتماد به تذکرات وزارت ارشاد توجه نمیکرده و با گفتن این جمله که (( ما امروز اعتماد را توقیف کردیم و من بسیار متاسفم اما در عوض به 20 نشریه دیگر مجوز دادیم)) حماقت مطلق خودش را به رخ همگان کشید مگر مجوز دادن به روزنامه های چاپلوس حکومتی امثال کیهان و جوان و….. هنر است؟؟ مطمئنا” دولت برای این قماش نشریات سوبسیتها و امتیازات مثبتی در نظر میگیرد که احتیاج به گفتن نیست و همه از آن آگاهیم.

در پایان لازم به یادآوری این نکته است که مطمئنا روزنامه اعتماد تا چند وقت دیگر باز منتشر میشود اما حکومت کودتا به جای حل مسئله سعی در پاک کردن صورت مسئله دارد و این روش مناسبی نیست برای حل مشکلات این مردم.

پروين از كشف حجاب در ۱۷ دى ماه ۱۳۴ استقبال كرد و در قصيده اى به همين مناسبت تصويرى از موقعيت زن ايرانى به دست داد. در بخش هايى از اين قصيده آمده است:

زن در ايران، پيش از اين گويى كه ايرانى نبود
پيشه اش جز تيره روزى و پريشانى نبود

زندگى و ‌‌‌‌‌‌مــرگش اندر كنج عزلت‌ مى‌گذشت
زن چه بود آن روزها، گــــر زان كه زندانى نبود

كس چو زن، انـــدر سياهى قرن ها منزل نكرد
كس چو زن، در معبد سالوس قربانى نبود

در عدالتخانه‌ انصاف، زن شاهد نداشت
در دبستان فصيلت، زن دبستانى نبود

دادخواهى هــــاى زن مى ‌ماند عمرى بى ‌جواب
آشكارا بود اين بى داد، پنهانى نبود

از براى زن به ميدان فراخ زندگى
سرنوشت و قسمتى، جز تنگ ميدانى نبود

نود دانش را زچشم زن نهان مى ‌داشتند
اين ندانستن ز پستى و گرانجانى نبود

چشم و دل را پرده مى‌ بايست، امـا از عفاف
چادر پوسيده، بنياد مسلمانى نبود

اکنون آفتاب عمر من به لب بام رسیده و دیر یا زود باید به راهی بروم که همه ناگریز خواهند رفت ولی چه زنده باشم و چه نباشم امیدوارم و بلکه یقین دارم که این آتش خاموش نخواهد شد و ملت بیدار ایران این مبارزه ملی را آنقدر دنبال خواهند کرد تا به نتیجه برسند، امروز مبارزه بزرگی را ملت ما شروع کرده است که هیچکس از ابهت آن غافل نمی باشد. البته در اینگونه جنبش های اجتماعی باید در مقابل هرگونه محرومیت ایستادگی کرد و در برابر آن آماده بود. هر مبارزه ای هر قدر کوچک و ناچیز باشد به آسانی به نتیجه نمی رسد.
دکتر محمد مصدق فرزند راستین انقلاب مشروطیت ایران، رهبر نهضت ملی و جنبش ملی کردن صنعت نفت و نماد آزادی و استقلال و همبستگی ایرانیان است. میراث تفکر سیاسی و فرهنگی مصدق، یاران همرزمش و همه آزادزنان و آزادمردان جنبش دموکراسی خواهی امروز ایران میباشد. جنبشی که به رغم شکنجه، زندان و سرکوبها همواره گسترش می یابدمصدق نماد آزادی خواهی و مبازه ملی بر ضد استبداد و استعمار و استحمار بود و هست.اگر چه زبان قاصر از بیان بزرگمردیها و خدماتی است که آین آزاد مرد در راه وطن انجام داد، ولی در اینجا به چند مورد آن اشاره میکنیم.درباره او، زندگي، مبارزات ومرامش بسيار گفته ونوشته اند.رسانه های جهان در سوگ این مرد بزرگ این چنین نوشتند:
- بغداد نيوز تيترزد: مرد آهنين اراده در گذشت.
- لوموند: حتي مرگ نيز که پيروزي نهايي اش بود، حق وي را ادا نکرد. مردي صادق و شرافتمند که با خداوندان نفت پنجه در پنجه افکند.
- مجله تايم: وجود نحيف دکترمصدق از کوه البرز استوارتر و از نفت آبادان سوزانتراست.
- بوئنس آيرس هرالد: بزرگتريت خدمتگزار بشريت.
- جواهرلعل نهرو: در قرن ما آسيا سه مرد بزرگ بوجود آورد که در جهان تأثير نمايان گذاشتند. اين سه مرد بزرگ يکي گاندي، دوم مائوتسه تونگ وسومي مصدق است.
امیدوارم که جنبش سبز که به حق از شاگردان مکتب مصدق میباشند،در 43 سالروز شهادت این اسطوره آزادی خواهی، امید را از دست ندهند و برای آزادی مام میهن تلاش نمایند و در راه پیشرفت و آبادانی میهن به آرامش و مدار در کنار خرد و دانایی توجه بیشتری داشته باشند.
درود می‌فرستم به روح همه شهیدان راه آزادی ایران.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد